Adam Grzemski

Nazywam się Adam Grzemski. Jestem absolwentem Akademii Wychowania Fizycznego im. Józefa Piłsudskiego w Warszawie. Ukończyłem studia na kierunku Sport i Wychowanie Fizyczne. Dodatkowo posiadam kwalifikacje z zakresu edukacji i rehabilitacji osób z niepełnosprawnością intelektualną oraz edukacji i rehabilitacji osób z autyzmem i zespołem Aspergera. Moim głównym hobby jest piłka siatkowa oraz piłka nożna. Z zamiłowaniem i pasją pracuję w szkole podstawowej specjalnej jako nauczyciel wychowania fizycznego. Popołudniami prowadzę również treningi piłki nożnej dla dzieci. Pracę w Stowarzyszeniu rozpocząłem w 2019 roku. Główną motywacją do nawiązania współpracy była chęć rozwoju umiejętności niezbędnych do pracy z osobami z niepełnosprawnościami.

Alicja Klimek

Nazywam się Alicja Klimek, jestem oligofrenopedagogiem, terapeutą SI, nauczycielem edukacji przedszkolnej i wczesnoszkolnej. Na co dzień pracuje jako wychowawca w SPS nr 327 w Warszawie.

Ze Stowarzyszeniem Bardziej Kochani jestem związana od 2016r., wtedy po raz pierwszy pojechałam na turnus jako terapeuta. To było też moje pierwsze spotkanie z osobami z Zespołem Downa. Od pierwszych chwil spędzonych w Rowach, wiedziałam że nie wyobrażam sobie swojej dalszej drogi zawodowej bez Downów. Praca z dziećmi i młodzieżą daje mi niesamowitą energię do działania i satysfakcję z tego co robię. Obecnie współprowadzę sobotnie zajęcia w Klubie Inteligencji Emocjonalnej oraz uczestniczę w projekcie mieszkania chronionego.

Prywatnie jestem żoną i mamą dwulatki. Interesuję się komunikacją alternatywną, kocham taniec, kryminały i kawę.

Anna Kaźmierczak

Anna Kaźmierczak – jestem nauczycielką w szkole podstawowej specjalnej
w Warszawie. Pasjonuję się podróżowaniem i nurkowaniem. Od kilku lat współpracuję ze stowarzyszeniem jako terapeutka: w mieszkaniu chronionym, podczas wakacyjnych turnusów terapeutycznych oraz spotkań w Klubie Inteligencji Emocjonalnej. Praca
z osobami niepełnosprawnymi daje mi dużo radości i uczy indywidualnego podejścia do ludzi.

Elżbieta Kotecka

Moje pierwsze ukończone studia to filologia polska,
wybór może trochę z przypadku a może nie...Zawsze uprawiałam sport i tak
naprawdę chciałam studiować AWF. A ponieważ nie potrafiłam pływać,
oblałam egzamin...i poszłam na filologię. W końcu jednak nauczyłam się pływać,
zrobiłam nawet dwa kursy szybkiej nauki pływania:-)) Niestety, do dziś tak mam, że "pływanie mnie "męczy";-)

Po ukończeniu  5-letnich studiów podjęłam pracę w szkole jako polonistka i dość szybko zetknęłam się z osobami niepełnosprawnymi, wtedy  jeszcze nie było takich możliwości ( jakie są teraz) dla dzieci z niepełnosprawnością intelektualną. A ponieważ "potrzeba jest matką wynalazków" w  krótkim czasie rozpoczęłam studia logopedyczne i zajęłam się dodatkowo prowadzeniem zajęć z dziećmi z różnymi dysfunkcjami mowy. Można powiedzieć, że logopedia dopiero "raczkowała" i wiele pomocy dydaktycznych, kart pracy, tekstów itp. trzeba było tworzyć samodzielnie. Aby zdobyć potrzebną wiedzę podjęłam jeszcze studia podyplomowe na kierunku Oligofrenopedagogika,  a potem zrobiłam specjalizację z Neurologopedii, by doskonalić swój warsztat pracy. W chwili obecnej korzystam i uczestniczę w różnych szkoleniach rozwijających i pogłębiających doświadczenie.

Na płaszczyźnie prywatnej interesuję się malarstwem olejnym( sama trochę maluję), lubię odnawiać stare przedmioty i meble, nadawać im nowych funkcji, lubię łączyć w wyposażeniu wnętrza szkło i metal. Lubię zieleń i pracę w swoim ogrodzie, czytać książki na tarasie  przy kawie i obserwować budzący się dzień...tak odpoczywam...

Ze stowarzyszeniem "Bardziej Kochani" zetknęłam się w 2018 roku (dzięki mojej przyjaciółce Sylwii, która opowiadała mi o turnusie, na którym była wcześniej), kiedy pojechałam latem do Rowów, tak naprawdę po to, by poznać Kadrę pracującą na tym turnusie...Zauroczyli mnie ludzie i to miejsce i bardzo chciałam uczestniczyć w  turnusie w następnym roku. Udało się i z tego powodu byłam bardzo szczęśliwa, bo to kolejna okazja na samorozwój, poznanie ludzi i poszerzenie doświadczeń. Niesamowita atmosfera i klimat.

Myślę, że kontakty z osobami niepełnosprawnymi uczą pokory, która daje jednocześnie siłę, pozwalają też inaczej spojrzeć na ludzi,  dostrzec i szanować ich odmienność i spojrzeć poza siebie...To coś, czego nie mogłam zrozumieć wcześniej...

Lubię swoją pracę, gdyż daje mi ogromną satysfakcję, że mogę pomóc, a szczególnie wtedy, kiedy widzę efekty tej pracy.

Iwona Sekuła-Jastrzębska

Na co dzień jestem nauczycielką w warszawskiej szkole. Popołudniami, weekendowo i wakacyjnie instruktorem ZHP Nieprzetartego Szlaku. Prywatnie żoną p. Tomka, który bez ustanku opowiada ciekawe historie o Warszawie, jej władcach, ludziach i obyczajach.

Jestem osobą „młodą” duchem, co za tym idzie  - lubię śpiewać , grać na gitarze i podróżować.

Lubię organizować wyjazdy na konkretny temat, co robię od kilku lat dla członków Stowarzyszenia Bardziej Kochani. Lubię swoją pracę, która już dawno przerodziła się w moje hobby. Dlatego przebywanie z dziećmi i młodzieżą, ze specjalnymi potrzebami, nie męczy mnie. Wręcz przeciwnie – daje siły i mobilizację do ciągłych poszukiwań i nowych (mam nadzieję ciekawych) rozwiązań.

Dopóki będę miała okazję spędzać czas z młodymi, otwartymi i bezpośrednimi ludźmi, sama będę „młoda” a Oni zadbają o to, bym była otwarta i bezpośrednia.

Joanna Góralska

Nazywam się Joanna Góralska. Ze Stowarzyszeniem nawiązałam współpracę w roku 2012. Od tamtej pory miałam przyjemność uczestniczyć w wielu jego działaniach, m. in. koloniach, zajęciach Klubu Inteligencji Emocjonalnej, mieszkaniu treningowym. Dzięki tym doświadczeniom, nabyłam wiele umiejętności, mogłam sprawdzić się w różnych rolach, ale przede wszystkim poznałam wspaniałych ludzi, zarówno wśród pracowników, jak i podopiecznych.

Na co dzień pracuję w Szkole Podstawowej Specjalnej nr 123 w Warszawie i przekonuję się tu codziennie o prawdziwości zdania: „Wybierz pracę, którą kochasz, a nie przepracujesz ani jednego dnia więcej w Twoim życiu”. W wolnym czasie pochłaniam książki (najwięcej kryminałów), dużo gadam, zapętlam ulubione utwory i szukam ciekawych zajęć.

Katarzyna Jarecka

Nazywam się Kasia Jarecka. Z wykształcenia jestem pedagogiem wczesnoszkolnym, oligofrenopedagogiem i arteterapeutom. Na co dzień pracuję w Szkole Podstawowej Specjalnej nr 123 w Warszawie. Stwierdzenie, że pracuję to trochę dużo... Moja praca to moja pasja, uwielbiam to co robię i zawsze powtarzam, że ja do pracy nie chodzę :)
Prywatnie jestem mamą dwóch cudownych chłopców, którzy pochłaniają spore pokłady mojej energii, ale są też inspiracją do działań z dziećmi.

Ze Stowarzyszeniem związałam się w 2011 roku, jak widać związkiem dość trwałym :) Przez ten czas uczestniczyłam w wielu wyjazdach kolonijnych, zimowiskach, a także projektach np "Pomocna dłoń", lub "Czas dorastania". Każdy z tych wyjazdów i każdy z projektów dostarczył mi wielu doświadczeń, pozwolił na masę przemyśleń, za co jestem niesamowicie wdzięczna.

Co do osób z zespołem Downa... Żadne moje studia, żadne kursy, książki i inne cuda, nie będę w stanie dać im tyle, ile sama otrzymałam. Dziękuję!

Katarzyna Paszkowska

Nazywam się Katarzyna Paszkowska. Z zawodu jestem oligofrenopedagogiem. Z zamiłowania jestem oligofrenopedagogiem. Z domu jestem... w sumie też oligofrenopedagogiem ???? Ale od początku, choć ten właściwy był trochę wcześniej. Współpracę ze Stowarzyszeniem "Bardziej Kochani" rozpoczęłam w 2002 r.(sic!). Dla niektórych pewnie o zgrozo! 1. Muszą mnie już znosić 18 lat ( ojej osiągnęliśmy wspólnie pełnoletność), 2. Muszą patrzeć jak się postarzałam ????. We wspomniane lato 2002 po raz pierwszy wyjechałam - jako wolontariusz - na kolonie zorganizowane przez BK. Jeszcze wtedy nie wiedziałam, że aż tak mocno zakorzenię się w pracy
z niepełnosprawnymi intelektualnie - a dziś, cóż chyba nie potrafiłabym zawodowo zajmować się kimś innym. A na pewno nie chciałabym.  Od kilkunastu lat pracuję również w Szkole Podstawowej 123 w Warszawie. W tak zwanym między czasie ukończyłam też studia podyplomowe z zakresu edukacji seksualnej, dzięki czemu mogę pomagać dzieciom, młodzieży i dorosłym
z niepełnosprawnością intelektualną "zrozumieć siebie". Rokrocznie z ogromną przyjemnością prowadzę kolonie dla młodzieży z zespołem Downa oraz innymi niepełnosprawnościami. Dzięki temu, wierzcie lub nie, zawiązałam prawdziwe przyjaźnie, które trwają od lat i mają się dobrze ???? Poznałam mnóstwo fantastycznych osób, wiec tak naprawdę mogę śmiało stwierdzić, że Stowarzyszenie wniosło do mojego życia zawodowego i osobistego wiele wiele radości i wzruszeń. Nie sposób to wszystko opisać... Ponadto pod skrzydłami "Bardziej Kochanych" znalazła się też moja niepełnosprawna intelektualnie siostra, dla której nie istnieje lato bez wyjazdu na kolonie. Za co też jestem wdzięczna. 

W wolnych chwilach (właśnie widzę jak na to stwierdzenie prycha mój mąż ????) uwielbiam wszelki ruch. Parałam się już wieloma sportami, z różnym skutkiem dlatego może pominę to wymownym milczeniem. Oprócz biegania, skakania i fikania koziołków czerpię radość z jazdy samochodem oraz czytania książek (nie jednocześnie rzecz jasna), ale jako że chwilowo nie jest mi dane pomknąć gdzieś w dal szosą, oddaję się lekturom. Zatem proszę wybaczyć, że nic więcej nie napiszę, ale właśnie przytargałam pudło z paczkomatu pełne pachnących książek. Pozdrawiam serdecznie i do zobaczenia na ścieżkach zawodowo-prywatnych.

Magdalena Bastecka

Nazywam się Magda Bastecka. Swoją współpracę ze Stowarzyszeniem rozpoczęłam w 2006 roku
i trwa ona nadal. Z wykształcenia jestem pedagogiem specjalnym, oligofrenopedagogiem. Na co dzień pracuję w Szkole Podstawowej Specjalnej nr 123 w Warszawie oraz jako nauczyciel wspierający w innych placówkach oświatowych. Dla większości naszych podopiecznych i ich rodziców jestem znana jako "Basta". Uwielbiam podróżować i żyć aktywnie. Wolny czas poświęcam na czytanie książek i wyjazdy w góry.

Magdalena Kołodziejska

Nazywam się Magdalena Kołodziejska. Jestem psychologiem, pedagogiem specjalnym, analitykiem zachowania. Ukończyłam SWPS Uniwersytet Humanistyczno-społeczny w Warszawie. Pracuję z dziećmi i młodzieżą z autyzmem i zespołem Aspergera oraz z dorosłymi osobami niepełnosprawnymi intelektualnie.  Ze Stowarzyszeniem zaczęłam współpracę w 2016 roku przy projekcie „Czas dorastania”, który dał mi wiele satysfakcji i radości z wykonywanej pracy. Interesuję się psychologią kryminalną i kinematografią. W wolnej chwili spaceruję i czytam.

Magdalena Kurczak

Nazywam się Magdalena Kurczak. W 2017 roku skończyłam fizjoterapię na Warszawskim Uniwersytecie  Medycznym, w tym samym roku podjęłam też studia na Uniwersytecie Warszawskim na kierunku pedagogika. W swoim życiu zawodowym związana jestem z placówkami świadczącymi usługi fizjoterapeutyczne dla dzieci z niepełnosprawnością intelektualną. Do Stowarzyszenia trafiłam w kwietniu 2019 roku, w ramach uczelnianych praktyk. Od początku wiedziałam, że moja współpraca potrwa dużej. Aktualnie prowadzę zajęcia plastyczne i ruchowe w soboty. Praca w Stowarzyszeniu daje mi dużo radości i poczucia sensu. Od Osób z zespołem Downa można nauczyć się czerpać radość z pozornie małych rzeczy oraz siły i wytrwałości w pokonywaniu codziennych trudności.

Marcin Oraszek

Nazywam się Marcin Oraszek. Jestem  nauczycielem wychowania fizycznego oraz  pedagogiem  specjalnym. Od 20 lat pracuję z osobami z wielorakimi niepełnosprawnościami. Na co dzień pracuję w Szkole Podstawowej nr 123  im. Kornela Makuszyńskiego w Warszawie. Jestem też instruktorem Brazylijskiej sztuki walki capoeira. Swoją przygodę z capoeira rozpocząłem 2 marca 2004 w grupie Fundacao International Capoeira Artes das Gerais. Swoją współpracę ze stowarzyszeniem rozpocząłem w roku 2012. Zostałem poproszony o poprowadzenie zajęć ruchowych z elementami Capoeira w ramach sobotnich zajęć rehabilitacyjno – sportowych. Przez lata zajęcia te zmieniały się w regularne treningi Capoeira i dzięki temu w roku 2013 udało mi się założyć jedyną w Polsce (nieśmiało i w Europie) grupę Happy Capoeira Ficag, której członkowie to dzieci i młodzież z zespołem Downa. Przez wiele już lat wyjeżdżam na kolonie organizowane przez stowarzyszenie, gdzie swoją wiedzą i umiejętnościami wspieram uczestników.

Paulina Okrój

Nazywam się Paulina Okrój. Z wykształcenia jestem pedagogiem specjalnym, mam dwie specjalności - oligofrenopedagogika oraz terapia osób z zaburzeniami ze spektrum autyzmu. Ukończyłam Uniwersytet Gdański. Pracuję
w jednym z najbardziej czadowych zespołów na Pomorzu - jako terapeuta w Niepublicznej Szkole  im. dr Wandy Błeńskiej w Kowalach (Gdańsk).

Kocia i psia matka, miłośniczka wszystkich zwierząt na świecie, z piórami we włosach i cyklicznie zmieniającym się kolorze włosów. Jednak to tatuaże są moim znakiem rozpoznawczym. Jakiś czas temu odkryłam w sobie nową pasję - uwielbiam  prowadzić samochód. Nie jestem może najlepszym kierowcą na świecie, jednak cały czas się uczę. To nie wszystko! Udało mi się po wielu latach odnaleźć kolejną pasję, która mnie pochłania.

Jest to wspinaczka – konkretnie bouldering.
Lubię zdrowe odżywanie, jednak jak każdy popełniam drobne dietetyczne grzechy. Miłośniczka naturalnych kosmetyków, których kupuję na tony. Zbieram płyty CD (oczywiście gra mi w duszy ciężka muzyka), jakby tego było mało - zajmuję też się modelingiem alternatywnym.

Ze Stowarzyszeniem "Bardziej Kochani" współpracuję już od kilku lat. Chciałam spróbować czegoś nowego, zdobyć nowe umiejętności. Pamiętam to jak dziś - kobieta, ledwo po studiach licencjackich, która stawia swoje pierwsze kroki w edukacji, z drobnym doświadczeniem, zobaczyła ogłoszenie w internecie. Stowarzyszenie Bardziej Kochani znałam tylko z zajęć na studiach. Dużo opowiadało się o ich projektach. Nie sądziłam, że stanę się jego częścią zwłaszcza, że do Warszawy mam kilka godzin drogi. Od blisko 3 lat jestem terapeutą na turnusach dla najmłodszych i prowadzę tam zajęcia grupowe. Przez ostatnie 2 lata (także w okresie wakacyjnym) miałam okazję uczestniczyć w koloniach dla młodzieży i dorosłych organizowanych przez Stowarzyszenie.

Specyfika pracy, którą wykonuję opiera się na kontaktach z osobami z niepełnosprawnością. Dzięki niej udało mi się poznać bardzo wiele ciekawych osobowości, pogłębić wiedzę.  Uczę się jak być lepszym specjalistą. Lubię poznawać nowych ludzi, ich historie, analizować je, a praca
w Stowarzyszeniu Bardziej Kochani daje mi taką możliwość. Poznałam tu grono znakomitych specjalistów, z ogromną wiedzą i doświadczeniem, od których także mogę się nieustannie uczyć nowych rzeczy. Z roku na rok jestem coraz bardziej pewna tego, co robię, mogę dzielić się swoją wiedzą, próbować nowych rzeczy.

Renata Sim

Nazywam się Renata Sim. Z wykształcenia jestem pedagogiem specjalnym. Na co dzień pracuję w szkole specjalnej w Warszawie, gdzie prowadzę zajęcia terapeutyczno - edukacyjne i pełnię obowiązki wychowawcy klasy. Z podopiecznymi Stowarzyszenia pierwszy raz spotkałam się w 2015 roku, kiedy pojechałam na turnus rehabilitacyjny do miejscowości Rowy w charakterze terapeutki zajęciowej.  Jakież to było bogate spotkanie!  Naturalne, piękne reakcje dzieci i młodzieży, prawda w każdym ich geście i słowie ujęły mnie od pierwszego momentu. To były dwa niezwykle inspirujące tygodnie, pełne wspólnej zabawy, aktywności plastycznej, tanecznej i teatralnej. I muszę przyznać, że od tego czasu wiele zmieniło się w moim życiu. Spotkanie z „Bardziej  Kochanymi” było dla mnie motywacją do rozwinięcia zainteresowań w kierunku improwizacji teatralnej. Od września 2016 roku w soboty prowadzę zajęcia z elementami improwizacji teatralnej w ramach spotkań Klubu Inteligencji Emocjonalnej. Uwielbiam te zajęcia, za każdym razem przynoszą mi coś odkrywczego. Mimo, iż czasami przyjeżdżam zwyczajnie zmęczona po całym tygodniu pracy, już samo wejście i szczere powitanie z uczestnikami, zabiera to, co złe, a daje radość i mnóstwo energii na cały dzień. Zajęcia te były dla mnie na tyle inspirujące, iż stały się motywacją do podjęcia studiów. Aktualnie studiuję na kierunku: pedagogika teatru na Uniwersytecie Warszawskim. I jestem wdzięczna: za każdy uśmiech naszych podopiecznych, za szczerość w tym, co mówią, za prawdziwe i za fantazyjne gesty podczas moich zajęć – och jaką Bardziej Kochani mają wspaniałą wyobraźnię! To nie praca – to przyjemność móc z nimi być i tworzyć coś w danej chwili. Chwilo trwaj!

Robert Malinowski

Nazywam się Robert Malinowski. Na co dzień pracuję w jednym z polskich banków.
Z podopiecznymi Stowarzyszenia pierwszy raz zetknąłem się na zajęciach Klubu Inteligencji Emocjonalnej, gdzie trafiłem za sprawą mojej dziewczyny. I muszę przyznać, że od razu złapaliśmy dobry kontakt z uczestnikami zajęć. Zaskoczyła mnie ich prawdziwość, wrażliwość i naturalność. Wspaniale mnie powitali, mieli mnóstwo komentarzy, byli ciekawi, co powiem, nie krępowali się zadawać przeróżnych pytań, nawet osobistych. Bardzo mnie zaskoczyło, iż w dzisiejszym świecie pełnym przybierania póz przez ludzi, spinania się czy sztywnych reguł, trafiam na osoby, które nie bawią się w konwenanse, są natomiast uroczo szczere i prawdziwe. Od tego czasu zaczęła się moja przygoda. Bywam na zajęciach Klubu inteligencji Emocjonalnej, asystuję przy zajęciach lub prowadzę zajęcia sportowe. Prywatnie interesuję się sportem, trenuję sztuki walki typu Muay Thai i Kickboxing. W 2019 roku byłem również na turnusie rehabilitacyjnym Bardziej Kochanych, gdzie asystowałem i pomagałem terapeutom podczas zajęć. Podoba mi się szczerość i spontaniczność reakcji podopiecznych, można się od nich wiele nauczyć, wiele zyskać i w ich towarzystwie spędzić naprawdę wyjątkowy czas.

Weronika Wielocha

Nazywam się Weronika Wielocha. Jestem pedagogiem specjalnym w trakcie studiów magisterskich z terapii pedagogicznej. Aktualnie pracuję jako nauczyciel w szkole podstawowej i przedszkolu. Zajęcia dodatkowe, poza pracą zawodową są dla mnie niezwykle istotne. Bardzo lubię podróżować oraz interesuję się sytuacją
i funkcjonowaniem dorosłych osób
z niepełnosprawnościami, zwłaszcza niepełnosprawnością intelektualną, więc wyjazdy z podopiecznymi Stowarzyszenia „Bardziej Kochani” zawsze były dobrą okazją na poszerzanie swojej wiedzy poprzez doświadczanie bliskiego kontaktu z osobami z Zespołem Downa. Osoby, które tutaj poznałam dająmi niesamowitą dawkę energii oraz sprawiają, że każdy dzień nabiera nowych, nieznanych wcześniej barw. Współpracuję ze Stowarzyszeniem od 2017 roku i bardzo sobie cenię możliwość nie tylko rozwijania własnych umiejętności ale także konsultowania i stałego kontaktu ze specjalistami który jest dla wolontariuszy udostępniony.

Żaneta Milewska

Nazywam się Żaneta Milewska. Z wykształcenia jestem nauczycielką oraz terapeutką zajęciową. Prowadzę również terapię czaszkowo-krzyżową. Pracuję w szkole specjalnej dla dzieci ze znaczną, umiarkowaną i głęboką niepełnosprawnością. Mam to niebywałe szczęście, że w swoim życiu zawodowym robię dokładnie to, co lubię. Praca z dziećmi i młodzieżą daje mi mnóstwo pozytywnej energii, która gromadzi się we mnie dając ogromną moc do dzielenia się tym co najlepsze. Prywatnie jestem szczęśliwą mamą nastolatka. Uwielbiam ruch ale także relaksacyjny bezruch, zwany gimnastyką na dobry nastrój????. Jestem zakochana w lawendzie pod każdą jej postacią. Bardzo lubię fotografować oraz poznawać nowe technologie multimedialne.

Ze Stowarzyszeniem Bardziej Kochani współpracuję od nieco ponad dwóch lat i bardzo sobie cenię tę współpracę. Poznałam tu mnóstwo wspaniałych ludzi, którzy jeszcze bardziej utwierdzają mnie, że jestem tu gdzie być powinnam.